تبدیل JPG به ICO (فاوآیکون)

نه — این سایت دقیقاً برای همین ساخته شده. تبدیل به‌طور کامل داخل مرورگر شما و با WebAssembly انجام می‌شود؛ فایل‌ها دستگاه شما را ترک نمی‌کنند و هیچ سروری در این میان دخالتی ندارد. بعد از باز شدن صفحه، ابزار حتی بدون اتصال به اینترنت هم کار می‌کند، و تنها محدودیت اندازهٔ فایل‌ها حافظهٔ دستگاه شماست.

فقط اگر یک سوژهٔ واحد در کادر غالب باشد. بزرگ‌ترین اندازهٔ رایج فاوآیکون 48 پیکسل و پرکاربردترین 16 پیکسل است: چهره یا شیئی که تقریباً کل کادر را پر می‌کند این را تاب می‌آورد، اما منظره یا عکس گروهی به نویز رنگی بدل می‌شود. کادر را در هر ویرایشگری تا سوژه ببرید و پیش‌نمایش را در اندازهٔ ریز وارسی کنید.

نه — JPG کانال آلفا ندارد، پس آیکون یک مربع کاملاً مات درمی‌آید. برای عکس‌ها این معمولاً همان چیزی است که لازم است. اگر گوشه‌های شفاف می‌خواهید — مثلاً برای یک لوگوی گرد — از یک نسخهٔ PNG با شفافیت واقعی شروع کنید و از تبدیل PNG به ICO استفاده کنید.

تا هر مصرف‌کننده دقت بومی خودش را بردارد: تب‌ها نوشتهٔ 16 پیکسل را می‌خوانند، نوارهای نشانک و وظیفه 32 پیکسل، و میان‌برهای ویندوز 48 پیکسل. هر سه اندازه در یک .ico یعنی هیچ‌کس لحظهٔ نمایش تصویر را مقیاس نمی‌دهد — همان جایی که آیکون‌های کوچک معمولاً لجن می‌شوند.

معمولاً بهتر است — و اگر وجود دارد، نسخهٔ شفافش را از تبدیل PNG به ICO رد کنید. اما کلی سایت واقعی شخصی‌اند: یک پرتره، یک ویترین، عکس یک محصول. این وقتی کار می‌کند که یک سوژه کادر را پر کند. آزمون ساده است: عکس را ذهنی تا 16 پیکسل فشار دهید — اگر هنوز معلوم است چیست، آیکون تب درمی‌آید.

منظره‌ها، عکس‌های گروهی و هر چیزی که سوژه کمتر از نیمی از کادر را بگیرد — در مجموع 256 پیکسل (16×16) جایی برای بافتار نیست. پس‌زمینهٔ شلوغ پشت عنوان تب مثل نویز خوانده می‌شود. اول تا چهره یا شیء ببرید، کمی کنتراست را بالا ببرید و لکه‌های رنگی درشت را به بافت ریز ترجیح دهید.